Kip in Tomatensaus met Romige Puree: Huiselijk Comfort Food
Malse kip die urenlang heeft gestoofd in een rijke tomatensaus met spekjes en champignons. Geserveerd met een berg romige aardappelpuree is dit het ultieme troosteten voor koude avonden.
Er zijn gerechten die je maakt om indruk te maken, en er zijn gerechten die je maakt omdat ze gewoon lekker zijn. Kip in tomatensaus valt in die tweede categorie. Geen fancy ingrediënten, geen ingewikkelde technieken, gewoon eerlijk eten dat smaakt naar thuis.
Dit is het soort gerecht dat je grootmoeder op zondag maakte. De kip die zachtjes pruttelt in de saus, de geur van tomaat en spek die door het huis trekt, en dan dat moment waarop je de deksel van de pan haalt en iedereen spontaan naar de keuken komt. Sommige dingen veranderen nooit, en dat hoeft ook niet.
De slowcooker maakt dit recept extra makkelijk. Drie uur op low, en je hebt kip die zo mals is dat hij van je vork valt. De tomatensaus heeft alle smaken van het spek en de champignons opgenomen, en de kip heeft op zijn beurt de saus doordrenkt met al zijn sappen. Het is een dans van smaken die alleen tijd kan creëren.
En dan die puree. Vergeet die instant troep uit een pakje. Echte puree maak je met echte aardappels, een flinke klont roomboter en een scheut melk. Romig, zijdezacht, en precies goed om al die heerlijke tomatensaus mee op te vegen. Dit is eten waar je gelukkig van wordt.
Waarom kippendijen en niet kipfilet?
Kippendijen zijn gemaakt voor langzaam stoven. Het donkere vlees heeft meer vet en bindweefsel dan kipfilet, en dat is precies wat je nodig hebt. Tijdens het stoven lost dat bindweefsel langzaam op en maakt het vlees sappig en mals.
Kipfilet wordt na drie uur stoven droog en vezelig. Het mist de vettigheid om de lange gaartijd te doorstaan. Kippendijen worden juist beter naarmate ze langer stoven. Na drie uur valt het vlees letterlijk uit elkaar.
Gebruik je liever kippenpoten met bot en vel? Kan prima, geeft zelfs nog meer smaak aan de saus. Maar vis dan wel de botjes en harde stukjes kraakbeen uit de saus voordat je serveert. Niemand zit te wachten op een bot tussen de tanden.
De rol van het spek
Spekblokjes zijn niet zomaar een toevoeging, ze zijn een smaakmaker. Het vet van het spek geeft diepte aan de tomatensaus, en de zoute, rokerige smaak doet wonderen voor de kip. Daarom bak je het spek in hetzelfde vet waarin je de kip hebt aangebakken. Alle smaken bouwen op elkaar.
Je kunt het spek vervangen door pancetta of zelfs chorizo als je wat meer pit wilt. Of laat het helemaal weg voor een lichtere versie. Maar geloof me: met spek is beter. Soms moet je niet te gezond willen zijn.
